Ateizm


#201

Konu bence gerektiğinden fazla uzadı, çok dallanıp budaklanıyor. Bana kalırsa sadece Ateizm içeren paylaşımların bulunduğu yeni ve temiz bir konu açılsa çok daha iyi olacak gibi. Yaptığım yorumlar, bazı arkadaşlarca hoş karşılanmadı sanırım. Halbuki ben temiz bir tartışma ortamı olmasını ummuştum. Ne diyelim sağlık olsun.


#202

Yahu ortaya pisler diyorsun daha ne diyeceksin !!! Satranç oynarken orada kuş ile sembolize etmen yetmiyormuş gibi bir de pisleme ne alaka ? ? Bana bunun mantıklı açıklamasını yapmaya çalışma ve cümlenin arkasındaki anlamları aramama da laf etme.

Neyse o kelimelerim için özür diliyorum senden @“finduilas” kusura bakma. Hep dediğim gibi kimseyi kırmak haddime değil.

@“Ahenkdâr” arkadaşımızın dediği gibi konu uzadıkça uzayacak, önerisinin dikkate alınmasını istiyorum bende


#203

Sabahtan beri yeter valla bırakın tartışmayı kimsenin kendi yolundan döneceği yok, artık fikir alışverişi de olmaktan çıktı


#204

Din vs. Ateizm olduğu sürece hoş bir ortam hiçbir zaman olmaz örnekleri çok yaşandı, sadece ateizme ait bir ortam olmalı en başından beri dediğim gibi, dinle alakalı yeterince kaynak ve tartışma internette var zaten burada konuşmanın lüzumu yok.


#205

Bende post atayım da atmamıştım demeyelim :smiley:


#206

Ben cadıyım. Wiccan.
Hecate Sizi Kutsasın kelebeklerim…


#207

@coldwater ne zaman kitliyon konuyu herkes seni bekliyor


#208

Tamam o zaman arkadaşlar bırakın burası ateizmle ilgili paylaşımların yapıldığı bir yer olsun cidden.


#209

Kimse Tanrı’nın varlığını ya da yokluğunu kesin olarak kanıtlayamaz. Bana “TANRI KESİNLİKLE YOKTUR! Şu şu nedenden dolayı Tanrı’nın varlığı tamamen saçmalıktır.” diyen bir ateist arkadaşım var mı? Varsa seve seve dinlerim. Ha, “TANRI KESİNLİKLE VARDIR! Bakın işte şu şu sebep Tanrı’nın varlığına kesin kanıttır.” diyen bir teist arkadaşımı da zevkle dinlerim.
Teizm veya ateizm tamamen inanç işidir. Nasıl teistler “Bir noktadan sonra kanıt aramayı bırakmalı, sadece inanmalısın.” diyorsa; ateist arkadaşlar da bir noktadan sonra sadece inanırlar. Aralarındaki tek fark, biri tanrının varlığına inanırken; diğeri yokluğuna inanır. Sonuç olarak bir insanın inandıklarını tartışmak pek mantıklı olmaz. İnançları tartışmak, insanların duygularını tartışmaya benzer ve bildiğiniz gibi duygular tartışmaya açık değildir.

He gelirsiniz İslamiyeti, Hrıstiyanlığı, Museviliği tartışırsınız; ama Tanrının varlığını veya yokluğunu tartışamazsınız.

Yazıldı mı bu yazdıklarım bilmiyorum ama benim görüşüm bu şekilde.


#210

Reverans + kilit.

Bu konuları tartışmaya bu kadar hevesliyseniz kuzgun ve öm en tatlısı. Böyle olunca gören geliyor gören geliyor :frowning:


#211

İçinde bulunduğum insan grubu.


#212

Deizm kadar saçma/mantıklı bir fikir.
Türk ataistleri ve türk deistleri gnostizm ve agnostizm üzerinden düzgün argümanlar ve kanıtlamalar süremedikleei için, bunun da yüzeysel kolu çöptür.


#213

Eşhedü enla ilahe illallah ve eşhedü enne Muhammeden abdühü ve resuluh.
Kaç kişinin okumasına vesile oldum.


#214

kanıt gösterilmeden yapılmış bir iddiayı çürütmek için kanıta ihtiyaç yoktur.


#215

Neden ve nasıl Ateist olduğumu buraya yazayım hadi. 2016’da Ateistlere sövdüğümü hatırlıyorum “sen Allah’ı inkar mı ediyorsun!” diyerekten. Yani veledin tekiydim zaten o dönem. 2017’de yabancı dizi/film izlemeye başladığımdan din hakkında eleştirileri de görüyordum doğal olarak. “Güzel bir bakış açısı, ama ben katılmıyorum” diyerek kendimi kandırıyordum. Kendimi kandırıyordum derken, yani katılıyordum ama bunu kabul edersem dinden çıkmışım gibi olacağından şey ediyordum. Ateist arkadaşlarımla konuşa konuşa ufak ufak sorgulamalar başladı. Zaten inanmayanlara söven Müslümanlar da beni dinden soğutmuştu. Öyle bir hale geldim ki, Ateist olmamak için kendimi zorluyordum Cehennem korkumdan ve Cennet arzumdan dolayı. Kendime ‘Müslüman’ diyordum ama dua ederken bile “Niye dua ediyorsun ki, Allah gerçek değil” diye geçiriyordum kafamdan. Sonra Ateist olduğumu kabullendim ve sanırım bir 5 aydır öyleyim. Aileme çaktırmamak için hala oruç tutuyorum, o ayrı mesele. Aksi taktir de mermiye dizilirim. Yani Müslüman olmak isterdim ama bir şekilde mantıklı gelmiyor ne yazık ki. Ve konuyla alakasız bir bilgi vereyim kendim hakkında, geçen gün bir Dany hater’ı olarak onun içine girdiğimi gördüm rüyam da. Şuan utanç içerisindeyim. Bunu neden dedim bilmiyorum.


#216

Senin Kafan Biraz Karışmış Hocam Konuşmalarından belli oluyor inanmak istiyorsun ama sürekli bir şey bir his bir duygu engel oluyor sana bu bir aralar bana da olmuştu. Bir Gün Çıktım Balkona Etrafı İzledim : Etraftaki Ağaçlara Rüzgar Vururkenki An, kazların gölde yüzmesi, Köpeklerin Birbiriyle oynaması ben o an dedim “Bu Kainat Bir Sanatçının Bir Şaheseri” diye. Bana o günden beri evrenin kendi kendine bir boşluktayken oluşması mantıksız geliyor.Merak etme sende doğru yola elbette bir gün girersin :grinning:


#217

öncelikle bu zamanın sorunu dini bilmiyoruz öğretmiyoruz öğrenmiyoruz sonra hangi taraf baskın gelirse o yöne yöneliyoruz islamcılar İslamı öğrendiğini sanıyor ama islamı kadının etinde arıyorlar
en basit şeyleri bile öğrenmiyoruz öğretmiyoruz çevremdeki ve tv de gördüğüm müslümanlara bakıyorumda neden bu kadar az Ateist var diyorum onlara bakınca gerçekten insanın dinden çıkası geliyor, özellikle şu son dönemde öyle bir furya oldu ki bu sahte müslümanlar
Yusuf islam ne güzel demişti. Müslümanlardan önce islamı tanıdım diye,
Açık bir bayanım ve çoğu müslümandan daha çok müslüman olduğumu düşünüyorum ne kadar müslümanım Rabbim bilir ama Ateisti şunu bunu da yargılamıyorum, yargılayamıyorum müslümanlara bakınca…


#218

Bu arada Çoğu Şeyin Etkisi Altında Kalmışsın. Diziler ve arkadaşların seni çok etkilemiş belli ama bide diğer taraftan bak diğer tarafdan arkadaşlar edin (tabi yobaz olmasın ) onlarlada konuş muhabbet et. Bide O Küfür Edenler zaten İslam’ı senden daha kötü biliyorlardır bu yüzden anca küfür ederler ama sorsan Kur’an’ı hiç eline alıp okudun mu diye sorsan çoğu utana utana hayır der.


#219

Seni anlıyorum.

Ben de kendimce yazayım madem. Gerçi Ateist değilim. Herhangibir şekilde kendimi tanımlamasam da agnostikliğe daha yakınım.

Aslında ben eskiden çok dindar bir insandım. Ortalama Müslüman bir ailede doğdum, ancak lisede arkadaş çevresinin de etkisiyle radikalleştim. İslam’ın sadece hayatın bir parçası değil, hayatın bizzat kendisi olduğuna ikna oldum. Çünkü ayetler açıktı. Sadece inanmayı değil aynı zamanda itaat etmeyi de öngören bir dindi. Her hareket İslam için olmalıydı. Beş vakit namazlar, abdestsiz dolaşmamalar, kızların elini haram deyü sıkmamalar, insanın yaptığı yasanın ne ehemmiyeti vardır Allah’ın yaptığı yasa varken diye şeriatı savunmalar falan. Tabi böyle anlatınca IŞİD terk gibi geliyor ama o kadar da değil :D.

Ancak beni her zaman bir şeyler rahatsız etti. Bir şeyler yanlış gibiydi. Her şeyden önce böyle bir düşünce şekli dünyaya uyumlu değildi. Her ne kadar klasik İslam’ı çağa uydurmayalım, çağı İslam’a uyduralım dense de bu pratikte imkansız bir şeydi ve sosyal imkansızlıklardan bahsettiğim zaman Allah bir yolunu bilir cevabını alıyordum hep. Onun dışında her zaman açık fikirli olmanın ve özgürce sorgulamanın önemli olduğunı düşündüm çünkü İslam da sözde bunu emrediyordu. Akıl diniydi. Ancak pratikte asla öyle olmuyordu. Özellikle kitap okurken bu hiyerarşiye karışılması, önce bunları okumalısın yoksa kafan karışır denmesi saçmalığın daniskasıydı! O zaman inancın doğru olduğundan nasıl emin olabilirdik? Hristiyan olsan onlar da önce şunları okumalısın diyecekti ve o adam Hristiyanlıkla ilgili şeylerle kafasını doldurduğu için asla doğru yolu bulamayacaktı. Bu çok basit bir mantıktı aslında ve sadece bu durum da değil, İslam ülkelerinin hali ortadaydı, yenilik gerekiyordu. Reform gerekiyordu ancak onlar hiçbir yararı olmamış yazarları okumaktan başka bir şey yapmıyorlardı. Muhtemelen kendi fikir dünyaları onların leş bir kopyası olacaktı.

Sonunda bu saçma insanlardan koptum tamamen. Hadisleri güvenilir bulmayan, sadece Kuran okuyup oradan edindiğim şeylerle dini anlamaya çalıştım. Bir süre gerçek İslam bu değil diyenlerden oldum. Ancak Kuran’ı okudukça aslında bazı şeylerde haklı olduklarını kavradım. Kadın erkek eşitliği konusunda her zaman tartışırdım ancak Kuran’da kadınlarınız gerektiği takdirde dövebilirsiniz diye ayet vardı. Başka dinlere sahip insanlara olan tölarans konusunda ayrışırdım ancak Kuran’da Yahudileri dost edinmeyin diyordu. Onlarca ırkçı ima vardı. Aslında en sonunda karar verdim, hayatımı madem böyle bir şeye adayacağım, o zaman eğri oturup doğru konuşup bu din gerçek mi inceleyeceğim. Buna karar verdim. Kaybetmeyi gerçekten hiç istemiyordum. Ama sonuçta bazı şeyler beni yıldırdı.

Her şeyden önce ceza çok ama çok ağırdı. Sen çok iyi bir insan olabilirsin, önemli değil. Ancak eğer Müslüman bir ülkede doğmadıysan sonsuza kadar yanacaksın hiçbir çıkar yolu yok. Evet 5 yaşında çocuğun bile sorabildiği basit bir soru ancak o kadar araştırmama rağmen buna adam gibi cevap verebilen kimseyi bulamadım. En iyisi işte kimin Müslüman olduğunu kimse bilemez, hatta Dawkins bile bilmeden Müslümandır belki diye işi biraz daha hermetik bir yoruma bağlayanı oldu. Ancak bana sadece lasitk gibi geldi.

Dinin evrensel olması gerekirdi ancak buna dair bir şey yok. Saçmasapan Arap adetlerine ilişkin onca şey var Kuran’da ancak ne Hindistan’dan bahsedilir, ne Çin’den ne de diğer milletlerden. Cevap olarak önce Araplara indi denir de kardeşim Allah’ın kotası falan mı var? Yani hadi başlarda Arapların anlaması için onlara ilişkin şeylerden bahsetti(bu bile aslında çok zayıf bir argüman) sonradan diğer milletlerden bahsedebilirdi.

Nedense tüm peygamberler hep Ortadoğuda. Konfüçyüs, Buda, Sokrates de aslında peygamberdi ama onları insanlar bozdu diyorlar ancak o zaman neden bunların Kuran’da bahsi geçmez?

Eski Ortadoğu dinlerine olan benzerlik ve kopyalama aşırı bariz. Buna da önceden doğru din inmişti de bozdu deniliyor peki İsa ile Zerdüştün hikayesi neden aynı o zaman? Zerdüşt zamanında gelecek mi görüldü? Ayrıca neden bu benzerlikler Ortadoğudan uzaklaştıkça azalıyor? İskandinavya neden hiç benzemiyor mesela?

Tüm bunların haricinde ciddi sayıda hüküm evrensel ahlak ilkeleriyle çelişiyor. Her ene kadar ama oarada öyle demek istemedi falan dense de bu sadece istediğin yere çekmekten başka bir şey değil. Aynı mantıkla Tengrizmi de doğru din kabul edebilirsin Zeus’u da. Eğer çok isterlerse beğenmedikleri hükümlerini eğip büküp kendilerince yarattıkları dini yaşayabilirler. Beni ilgilendirmez.

Son olarak, öncelikle şunu çok iyi anlıyorum, geçiş dönemi gerçekten çok sancılıdır. Ama bir kere kabullenince çok fazla rahatlıyorsun. Çünkü aslında bu tür süreçlerde başta bilinçaltında gerçekleri görme vardır ve sen bazı gerekçelerle inkar etsen bile seni içten içe kemirmeye devam eder. Bilmiyorum ama ben Müslümanların din konusundaki hassasiyetlerini ve başka insanlara kolay tahammül edememelerini biraz da buna bağlıyorum. Çünkü aslında inançsız birini gördükleri zaman kendilerini görüyorlar. O insandan rahatsız oldukları için değil, kendi içlerindeki şüphe kıpırdandığı için rahatsız oluyorlar. Ben Müslümanken en tölaransım yüksek olduğu zamanlarda bile birinin Müslüman olmadığını gördüğüm zaman rahatsız olurdum. Bir ön yargı oluşurdu falan. Ancak şuanda kimsenin dini inancı umurumda bile değil. Eskiden insanlarla tanıştıktan sonra acaba Müslüman mıdır diye düşünürken şimdi nedir ne değildir düşünmüyorum bile. Tabi bu söylediğim dindar Müslümanlar için geçerli. Müslümanım deyip pek sallamayanlar diğerini de sallamaz.

Tabi son söylediğim şey sadece benimle de ilgili olmuş olabilir.


#220

Allah yoksa seni kim yarattı, tum bu guzellikleri. S.a iyi forumlar