Efsanelerin İntikamı

Fırtına Hayaleti Düzenlenmiş Kısım 1 :

                                            [b]EDDARD STARK[/b]

Soğuk.İnsanın kemiklerine işleyen ve kemiklerini kıran bir soğuk vardı havada.Rüzgar kuzey yönünden esiyordu.Efsaneye göre
rüzgar kuzeyden estiği zaman gelirdi Akgezenler.Ve bugün tamda kuzeyden esiyordu rüzgar.Gökten henüz kar yağmıyordu.Herkes
bunun olacağını biliyordu.Tek bir kar tanesi bile yere düştüğü zaman,onlar gelecekti.Gelecekti ve hiçbir amaçları olmadan
yok edeceklerdi.Herkesin içinde bir korku vardı.Ölümü beklemek kadar kötü birşey yoktu.Ned Stark bu duyguyu biliyordu.‘Buradaki
herkes öleceğini biliyor,tek bir kişi bile yaşamak için savaşmıyor’ diye düşündü Ned.Belkide Kral eli olmak için çağrıldığında
gitmeliydi.Kuzeyin tekinsiz bir yer olduğunu söylemişti Robert.‘Gitmeliydim’,diye düşündü.‘Gitseydim şuan Arya,korkudan veya
soğuktan titriyor olmazdı’. İlk Akgezen saldırısını haber aldığı zamanı hatırladı.Avlanmaya çıkmıştı.Bu Robert’in tavsiyesiydi.
‘Avlan Ned,sinirini insanlardan çıkaramıyorsan hayvanlardan çıkar’ demişti.O günden beri avlanmaya başlamıştı Ned.Haberi aldığı
zamanda avdaydı.Kar yoktu,ama dondurucu bir soğuk vardı her zamanki gibi.Bir geyik görmüş ve ona doğru yaklaşıyordu.Tek başına avla-
nıyordu.Yanında hiçbir koruma yoktu.Yavaşça yaklaştı geyiğe doğru,çalıların arasından okunu geyiğe doğru çevirdi.Brandon Stark’tan
öğrenmişti okçuluğu.Yay’ı gözüne kadar getirdi.O kadar çok çekti ki sonunda ellerinin acıdıgını hissetti.İçinde öfke vardı Ned’in.
Geyiği bir Lannister olarak düşündü.Ve yayı bıraktı.Oku o kadar hızlı atmıştı ki,okun geyiğe ulaşması saniyeler hatta saliseler sürmüştü.
Tam kalbinden vurmuştu geyiği ama geyik yıkılmamıştı.Hatta hissetmemişti bile okun kalbine girdiğini,hala oldugu yerde duruyordu.Ned
geyiğin karda donmuş olacağını düşünmüştü.Ayakta donmuş olmalıydı.Tam geyiğe doğru gidecekken,geyiğin hareket ettiğin gördü.Sağ ön ayaklarını
geriye doğru atıyordu.Ve kafasını Ned’e doğru döndü.Gözleri gökyüzü kadar mavi,bır kılıç kadar keskindi geyiğin.Hemen geriye doğru atıldı Ned.
Kınından kılıcını çıkarmaya çalışıyordu ama elleri uyuşmuştu.Gücü yetmiyordu kılıcı çekmeye.Geyik ona doğru geliyordu.Emin adımlarla.Hayvanın
kemiklerini gördü Ned.Göğüs kafesini görebiliyordu artık.Derisi yok olmuştu o bölgede.Kalbini görüyordu Ned.Kalbi atmıyordu geyiğin.Ona doğru
geliyordu.Öleceğini anladı Ned.Eğer geyik bir tehdit seziyor ve insandan kaçmıyorsa bunun tek bir nedeni olabilirdi.Boynuzlarını geçirmek için.
Gözlerini kapadı Ned.Koşmaya hali kalmamıştı.Yorgun düşmüştü artık.Eski tanrılara dua etti.Ve duyduğu tek ses bir okun daha sesiydi.Geyiğin düşme
sesini duyduğunu umdu.'Belkide son anlarını yaşıyordu’diye düşündü.Gözlerini açtığında geyik artık yoktu.Hiç bir yerde göremiyordu geyiği.Acaba
sadece hayal miydi gördükleri.Ayak seslerini duymaya başladı Ned.Soğuktan her yeri acıyordu.Tatlı bir uykusu gelmeye başlıyordu Ned’in . Gözlerini
kapadı Ned.Uykuya kendi verdi.Uyandığında Jon başındaydı.Winterfell’deki evlerindelerdi.Başını çevirdi yattığı yatağın karşışındaki yatağa.Catelyn
vardı yatakta.Yatıyordu ve atmayan kalbi gözüküyordu …

2.Bölüm : Ölen Tekrar Ölmez

[spoiler]Yatak soğuk ve kirliydi.Ondan önce yatan adamın canlı olmadıgı çok açıktı.
Yastıkta yanık izi vardı.Ve çarşaftada ufak ve kristal şeklinde küçük taneler vardı.Ama Ned’in aklı bunda değildi.Yanındaki yatakta yatan Catelyn’di . Kalbi atmıyordu ama bundan da garibi kalbi buz tutmustu.Mecazibir anlamda değil,gerçekten buz tutmustu.Ayağa kalktı Ned.Yanında Jon,Arya ve Robb vardı.Robb koşarak babasının yanına geldi.-Baba iyi misin ? Lütfen bir şey de .
Yutkundu Ned .
-Ben iyiyim Robb.Annen iyi mi ?
Gözünden yaş geldi Robb’un.Ama babasının yanında güçlü olması gerekirdi.
-O öldü baba . Öldü ama tekrar canlandı.Yapabileceğimiz bir şey yoktu baba onu kendi ellerimle – Buna dayanamıyorum baba artık yetti.Öz annemi kendi ellerimle öldürdüm baba .
Ned ağlamamak için kendini zor tutuyordu.
-Güçlü olmalısın Robb.Kendini suçlama.Böyle olması gerekiyordu.
Jon’da güçlü durmaya çalısıyordu.Ama duygularını çok iyi salkıyamıyordu.
Omuzu çökmüştü.Gözlerinin altı morarmıştı.Kim bilir kaç günden beri uykusuz kalmıştı.Ulukurtu Hayalet yanında duruyordu.Kurt dimdik duruyordu.Ağzında bir tavşan duruyordu.Jon Hayaletin hemen yanına çökmüştü . Onu seviyordu.Bazen yüzünü kurta gömüp garip sesler çıkarıyordu.Ağlıyordu belliydi.Ayağa kalkamaya çalıştı Ned.Etrafına baktı ve Arya’yı gördü.Uyuyordu.Üstünde kalın bir kumaştan yapılmış yelek vardı.Ned’in gözleri hemen Bran’ı aradı.Ağlamak istemiyordu çünkü bu onu güçsüz gösterirdi.Kendini topladı ve Jon’a döndü .

-Bran nerede Jon ? Göremedim onu .
Jon kafasını kurdun gövdesinden çekmesi 7-8 saniyesini aldı.
-O Kralın Şehirinde.Robert ,Kral Elliğini kabul etmediğin için epey sinirliydi.Branı Kartal Yuvasına götürmeyi planlıyordu.Sana söyliyecekti ama Kraliçe iyice huysuzlandı.Bran şuan güvende.İçin rahat olsun .
-Buna izin vermenize kızmam gerekliydi,ama şuan onu düşünecek halim yok . Duvarda durum nasıl Robb ?
Robb ağlanaklı bir şekilde cevap verdi :
-Duvarı Jon’a sorman gerek baba.Duvardan kaçıp buraya gelen o !
Jon sinirli bir şekilde :
-Ahh Robb.Sen burada sıcak evinde otururken ben orada Ötekilerle savaşıyordum.Onları Ejderha Camından başka bir şey durdurmuyor.Ve şuan ejderha camının bulunduğu tek yer yabannıların elinde.Duvarı artık koruyan yok Robb.Duvarın kendisini korumasını dilemekten başka bir çaremiz yok .
Ayağa kalktı Ned.Kararlı bir sesle :
-Tek çare yabanıllarla ittifak kurmaksa bunu yapacağız ! Hazırlanın çocuklar.Surun ötesine geçiyoruz.Surun ötesindeki Kralla konuşacağız.
Robb itiraz eder bir şekilde :
-Sadece 2 ejderha camımız var Baba .
-Sen Aryayla kal Robb.Surun ötesindeki hayatı bir Gece Gözcüsünden başka kimse daha iyi bilemez.Hazırlan Jon .

  1. Bölüm Sonu[/spoiler]

3.Bölüm : Koruyan Sur

[spoiler] JON SNOW
İlk defa babasıyla sırt sırta savasacakıt Jon.O kadar heyecanlıydı ki yaprakların hısırtısına bile kılıç sallamak istiyordu.Eğer ölecekse o bugün olmalıydı.Babasının yanında ve omuz omuza bir ölüm.İçi ürperdi Jon’un.Korktuğunu fark etti.Babasına bakmaya çalışıyordu ama onun gözlerinde korku görmekten korkuyordu Jon.’’Korku insanı öldürür’’ derdi babası.Emindi artık oda korkuyordu.Cesaretini topladı Jon ve şöyle dedi :
-Baba bir konu hakkında konusmak istiyorum,dedi Jon.
-Suan sırası değil.
-Şuan tam sırası baba.Şuan tam sırası.
-Peki sor öyleyse,dedi Eddard .
-Madem bugün Sur Ötesindeki Kral’la konucağız ama söylentilere göre o ortak dil bilmiyormus.

  • Böyle şeylere kulak asma,sakin ol kendini kasma.
    Böyle yapmaya çalışıyordu Jon.Ama başaramıyordu.İçindeki korku kemiriyordu.İlk defa bu kadar korkmustu.Tabi ilk akgezen baskınından sonra . O geceyi hatırladı Jon . Samwell’i yakalayışları geldi aklına.Düşünürken bir ayak sesi geldi . Hemen oraya doğru baktı.Kendine doğru yaklaşan bir kılıç gördü.Tam boynuna doğru geliyordu.Ve sonra birden kılıçlar çınladı.Babası hayatını kurtarmıştı Jon’un.Karşılarında bir yabanıl vardı.Hemen kılıcını çekti Jon.Karşısındaki yabanılı tam karnından bıçaklamıştı.Bir sonrakinide ama bitmiyorlardı.Çoğu kendinden cılızdı ama sayıları çoktu.Boyun eğmek zorunda kaldı Jon.Ölümü bekliyordu.Kılıcın gölgesini hissedebiliyordu artık.Kulağına bir borazan sesi geldi Jon’un.Korkudan garip sesler duyduğunu sandı Jon. İki saniye sonra ise gök gürültüsü gibi bir ses geldi.Yabanıllardan biri Ortak Dil biliyordu.Şöyle dedi yabanıl ‘’ Sur Yıkıldııı ‘’ !

                                3.Bölümün Sonu[/spoiler]
                 
    
    
              [b]4.Bölüm[/b]      [i]EDDARD STARK[/i]
    

[spoiler][b]Ve sur yıkılmıştı.Sur kendi kendini korur denildiği doğruydu ama sur bu sefer yıkılmıştı.Robert söyle bir söz söylemişti.
’‘Sur yıkılırsa,Westoros düşer’’.Ned bunu kendi gözleriyle görmüştü.Yabanıllar kaçışıyordu.Jon yere düşmüş ve yarı bay-
gın bir şekilde yatıyordu.Bir an Arya’yı düşündü Ned.Robb’u da aynı şekilde.Bran şanslıydı ama artık sur yıkılmıştı.Sur
Westoros’u koruyamıyacaktı.Ayağa doğru kalktı Ned.Jon’u kaldırmaya çalıştı ama Jon hareketsizce yerinde yatıyordu.Onun’
da öldüğünü sandı Ned.Artık onun için hayat bitmişti neredeyse.Kar yağmasın diye dua ediyordu Ned.Okuduğu bir kitapta
kar yağınca akgezenler’in geldiğini yazıyordu.Yada akgezenler geldiği zaman kar yağıyordu.Jon’u sırtına aldı Ned.Ama de-
likanlı çok kiloluydu.Zorlanıyordu Ned ama taşımak zorundaydı.Nereye gideceği hakkında hiç bir fikri yoktu.Artık ejdarha
camı aramıyordu.Sadece buradan kurtulmak istiyordu.Demir adalarına gitmeyi düşündü Ned.Oraya gelemiyeceklerinden emindi
ama son yıllarda Demir Adalılarla Starklar arasında hiçte iyi şeyler olmuyordu.Ortada bir savaş yoktu ama 2 hanedanda
birbirlerinden nefret ediyordu.

Yürümeye devam etti Ned.Hava iyice soğuyordu ve artık ayaklarını hissetmiyordu.Uykusu geliyordu Ned’in.Bu iyi değildi.
Kuzeylilere öğretilen ilk şey,soğukta uykuları geldiğinde kesinlikle uyumalarıydı.

Ned’in burnuna bir kar tanesi düştü.Ve çalılar kıpırdamaya başladı.Jon iyice bayılmıştı.Ned artık koşmaya başlamıştı.
Koştu,koştu ve koştu.Arkalarından ölü bir at geliyordu.Üstünde biri varmıydı bilmiyordu Ned.Artık yorgun düşmeye başlamıştı.
Artık umudunu yitirmişken gökte bir şey gördü.Bir kartal olabilirdi.Ama yaklaştıkça dahada büyüyordu.Ned onun bir ejdarha
olduğunu gördü.Çok şaşırmıştı.En son ejderhada ölmüştü.Sonra onu süren biri olduğunu gördü Ned.Saçlarınıda görebiliyordu
artık.Tabi ya bu bir Targeryan’dı.Son targeryan.Sonra bir kitapta okuduğu bir şey geldi aklına tekrar ‘’ Akgezenleri sadece
Ejderha camı ve ATEŞ yok edebilir … ‘’[/b] [/spoiler]

Hikaye guzel olmus.Diyaloglara yer ver biraz.Devam et.2 nerde 2 :smiley:

Biraz ilgi çekerse yayınlıyacağım 2.sinide :slight_smile:

Konu çok güzel Biraz paragraflı yazarsan insan sıkılmaz okurken

Güzel olmuş bence diyaloglara da yer vermelisin :slight_smile:

Lannistermi :smiley: Naptın sen ya

Konuyu dağıtma.

İlk hikaye olduğu için baştan savma ve acemi olmuş…Ancak bir solukta nefessiz bir şekilde okudum.
Ama hikaye’de kopukluk yaşanmış gibi.Akgezenleri beklerken geyik avına geçtin daha sonra yatakta baygın halde bıraktın…s

Şimdi bir kitap okumaya başladım,yazarlıkla ilgili.Emin olun bundan sonra daha iyi işler çıkarmaya çalısacağım .

Hikaye güzel ve sürükleyici olmuş. Yazım tarzın güzel, diyalogların olmaması benim için çok problem değil. İkincisini sabırsızlıkla bekliyorum, meraklandım. Tek kötü yanı paragrafların olmaması. Alt satıra geçerken yazıları karıştırdım birkaç kere.

Hikaye güzel sürükleyici fakat konuda biraz pürüz var. Sur düşmeden ak gezenler güneye geçemez. Bence ileriki bölümlerde bunu işle.
Mesela kimsenin haberi olmadan Surun bir yerinde gedik açılmış yada Sur düşmüş falan. Daha iyi olur.

Ned suan nerede ‘’ cevabını anlatmaya çalıştım.

İlk Bölüm

[spoiler]EDDARD STARK

Soğuk.İnsanın kemiklerine işleyen ve kemiklerini kıran bir soğuk vardı havada.Rüzgar kuzey yönünden esiyordu.Efsaneye göre
rüzgar kuzeyden estiği zaman gelirdi Akgezenler.Ve bugün tamda kuzeyden esiyordu rüzgar.Gökten henüz kar yağmıyordu.Herkes
bunun olacağını biliyordu.Tek bir kar tanesi bile yere düştüğü zaman,onlar gelecekti.Gelecekti ve hiçbir amaçları olmadan
yok edeceklerdi.Herkesin içinde bir korku vardı.Ölümü beklemek kadar kötü birşey yoktu.Ned Stark bu duyguyu biliyordu.‘Buradaki
herkes öleceğini biliyor,tek bir kişi bile yaşamak için savaşmıyor’ diye düşündü Ned.Belkide Kral eli olmak için çağrıldığında
gitmeliydi.Kuzeyin tekinsiz bir yer olduğunu söylemişti Robert.‘Gitmeliydim’,diye düşündü.‘Gitseydim şuan Arya,korkudan veya
soğuktan titriyor olmazdı’. İlk Akgezen saldırısını haber aldığı zamanı hatırladı.Avlanmaya çıkmıştı.Bu Robert’in tavsiyesiydi.
‘Avlan Ned,sinirini insanlardan çıkaramıyorsan hayvanlardan çıkar’ demişti.O günden beri avlanmaya başlamıştı Ned.Haberi aldığı
zamanda avdaydı.Kar yoktu,ama dondurucu bir soğuk vardı her zamanki gibi.Bir geyik görmüş ve ona doğru yaklaşıyordu.Tek başına avla-
nıyordu.Yanında hiçbir koruma yoktu.Yavaşça yaklaştı geyiğe doğru,çalıların arasından okunu geyiğe doğru çevirdi.Brandon Stark’tan
öğrenmişti okçuluğu.Yay’ı gözüne kadar getirdi.O kadar çok çekti ki sonunda ellerinin acıdıgını hissetti.İçinde öfke vardı Ned’in.
Geyiği bir Lannister olarak düşündü.Ve yayı bıraktı.Oku o kadar hızlı atmıştı ki,okun geyiğe ulaşması saniyeler hatta saliseler sürmüştü.
Tam kalbinden vurmuştu geyiği ama geyik yıkılmamıştı.Hatta hissetmemişti bile okun kalbine girdiğini,hala oldugu yerde duruyordu.Ned
geyiğin karda donmuş olacağını düşünmüştü.Ayakta donmuş olmalıydı.Tam geyiğe doğru gidecekken,geyiğin hareket ettiğin gördü.Sağ ön ayaklarını
geriye doğru atıyordu.Ve kafasını Ned’e doğru döndü.Gözleri gökyüzü kadar mavi,bır kılıç kadar keskindi geyiğin.Hemen geriye doğru atıldı Ned.
Kınından kılıcını çıkarmaya çalışıyordu ama elleri uyuşmuştu.Gücü yetmiyordu kılıcı çekmeye.Geyik ona doğru geliyordu.Emin adımlarla.Hayvanın
kemiklerini gördü Ned.Göğüs kafesini görebiliyordu artık.Derisi yok olmuştu o bölgede.Kalbini görüyordu Ned.Kalbi atmıyordu geyiğin.Ona doğru
geliyordu.Öleceğini anladı Ned.Eğer geyik bir tehdit seziyor ve insandan kaçmıyorsa bunun tek bir nedeni olabilirdi.Boynuzlarını geçirmek için.
Gözlerini kapadı Ned.Koşmaya hali kalmamıştı.Yorgun düşmüştü artık.Eski tanrılara dua etti.Ve duyduğu tek ses bir okun daha sesiydi.Geyiğin düşme
sesini duyduğunu umdu.'Belkide son anlarını yaşıyordu’diye düşündü.Gözlerini açtığında geyik artık yoktu.Hiç bir yerde göremiyordu geyiği.Acaba
sadece hayal miydi gördükleri.Ayak seslerini duymaya başladı Ned.Soğuktan her yeri acıyordu.Tatlı bir uykusu gelmeye başlıyordu Ned’in . Gözlerini
kapadı Ned.Uykuya kendi verdi.Uyandığında Jon başındaydı.Winterfell’deki evlerindelerdi.Başını çevirdi yattığı yatağın karşışındaki yatağa.Catelyn
vardı yatakta.Yatıyordu ve atmayan kalbi gözüküyordu …[/spoiler]

2.Bölüm

Yatak soğuk ve kirliydi.Ondan önce yatan adamın canlı olmadıgı çok açıktı.
Yastıkta yanık izi vardı.Ve çarşaftada ufak ve kristal şeklinde küçük taneler vardı.Ama Ned’in aklı bunda değildi.Yanındaki yatakta yatan Catelyn’di . Kalbi atmıyordu ama bundan da garibi kalbi buz tutmustu.Mecazibir anlamda değil,gerçekten buz tutmustu.Ayağa kalktı Ned.Yanında Jon,Arya ve Robb vardı.Robb koşarak babasının yanına geldi.-Baba iyi misin ? Lütfen bir şey de .
Yutkundu Ned .
-Ben iyiyim Robb.Annen iyi mi ?
Gözünden yaş geldi Robb’un.Ama babasının yanında güçlü olması gerekirdi.
-O öldü baba . Öldü ama tekrar canlandı.Yapabileceğimiz bir şey yoktu baba onu kendi ellerimle – Buna dayanamıyorum baba artık yetti.Öz annemi kendi ellerimle öldürdüm baba .
Ned ağlamamak için kendini zor tutuyordu.
-Güçlü olmalısın Robb.Kendini suçlama.Böyle olması gerekiyordu.
Jon’da güçlü durmaya çalısıyordu.Ama duygularını çok iyi salkıyamıyordu.
Omuzu çökmüştü.Gözlerinin altı morarmıştı.Kim bilir kaç günden beri uykusuz kalmıştı.Ulukurtu Hayalet yanında duruyordu.Kurt dimdik duruyordu.Ağzında bir tavşan duruyordu.Jon Hayaletin hemen yanına çökmüştü . Onu seviyordu.Bazen yüzünü kurta gömüp garip sesler çıkarıyordu.Ağlıyordu belliydi.Ayağa kalkamaya çalıştı Ned.Etrafına baktı ve Arya’yı gördü.Uyuyordu.Üstünde kalın bir kumaştan yapılmış yelek vardı.Ned’in gözleri hemen Bran’ı aradı.Ağlamak istemiyordu çünkü bu onu güçsüz gösterirdi.Kendini topladı ve Jon’a döndü .

-Bran nerede Jon ? Göremedim onu .
Jon kafasını kurdun gövdesinden çekmesi 7-8 saniyesini aldı.
-O Kralın Şehirinde.Robert ,Kral Elliğini kabul etmediğin için epey sinirliydi.Branı Kartal Yuvasına götürmeyi planlıyordu.Sana söyliyecekti ama Kraliçe iyice huysuzlandı.Bran şuan güvende.İçin rahat olsun .
-Buna izin vermenize kızmam gerekliydi,ama şuan onu düşünecek halim yok . Duvarda durum nasıl Robb ?
Robb ağlanaklı bir şekilde cevap verdi :
-Duvarı Jon’a sorman gerek baba.Duvardan kaçıp buraya gelen o !
Jon sinirli bir şekilde :
-Ahh Robb.Sen burada sıcak evinde otururken ben orada Ötekilerle savaşıyordum.Onları Ejderha Camından başka bir şey durdurmuyor.Ve şuan ejderha camının bulunduğu tek yer yabannıların elinde.Duvarı artık koruyan yok Robb.Duvarın kendisini korumasını dilemekten başka bir çaremiz yok .
Ayağa kalktı Ned.Kararlı bir sesle :
-Tek çare yabanıllarla ittifak kurmaksa bunu yapacağız ! Hazırlanın çocuklar.Surun ötesine geçiyoruz.Surun ötesindeki Kralla konuşacağız.
Robb itiraz eder bir şekilde :
-Sadece 2 ejderha camımız var Baba .
-Sen Aryayla kal Robb.Surun ötesindeki hayatı bir Gece Gözcüsünden başka kimse daha iyi bilemez.Hazırlan Jon .

                      2. Bölüm Sonu

Hımm güzel olmuş eline sağlık,Catelyn niye öldü anlamadım ama neyse.Devam etmelisin

1.Bölüm konusu ile birleştirilmiştir.Devam bölümlerini aynı konu altından paylaşınız,iyi forumlar.

  1. bölüm güzeldi. Fakat olası bir ak gezen saldırısında kuzey tek başına hareket etmez.Mutlaka diğer lodlardan yardım ister.

Robert sinirliydi demişsin. Bu hoşuma gitti. Bran’ı alışı Eyrie’e götürşü falan güzeldi. Ama Robert Ned’e uzun süre sinirli kalamaz bence Robert’i yakında hikayeye dahil etmen gerekebilir.

Hikayenin konu olarak tek kötü tarafı şu bence. Starklar böyle bir durumda tek başına harekete etmezler en kötü ihtimalde, Arryn, Tully hatta greyjoylardan yardım alırlar. Ve eğer işin işine Robert gelirse tüm krallık yardım eder.

İyi bir konu yakalamışsın devam et

Şimdi okudum ikinci bölümü yine güzel yazmışsın.Umarım diğer hikayeler gibi yarıda bırakmazsın…

Sonunu bağlayabilirsen çok iyi gidiyorsun. Yazın daha düzenliydi bu sefer, devamını bekliyorum.

Catelyn neden oldu onu anlamadım.Bilader 3 nerde 3 :slight_smile:

Ne diyorsunuz ? Devam edeyim mi ? Bu gece yazıcam ona göre .