(Spoiler)Seriyi okurken duygulandığınız anlar


#21

evet o bolum ama en cok babasini gorup seslendigi kisimda duygulandim :’(


#22

Duygulandığım ağladığım falan olmadı ama etkilendiğim oldu onlardan biri ;

Gerçekten beni de etkilemişti o bölümler bir de Oberyn ve Cercei’in birde mazisi var (sonradan karşılaşmaları benim için çok ilginçtir) Oberyn’in yaptığı adamlık orada Tyrion’a hitap biçimi Elia falan demesi acayipti .

Birde ;

Neşe kulesinde Ned ve Kral Muhafızlarının konuşmaları beni çok etkilemişti ve son sözleri

Arthur Dayne : Şimdi Başlıyor .
Ned Stark : Hayır …
Ned Stark : Şimdi Bitiyor .


#23

:):slight_smile: güzel tespit :slight_smile: ama bence serinin dramatik yönlerini görmeye kendini biraz zorlasan eminim seriden çok daha fazla keyif alıcaksın :slight_smile:


#24

@“Brannn” Dramatik yönlerini görüyorum görmesine, bazılarında “Tüh ya çok yazık oldu.” falan da diyorum. Ama şu ana kadarki hiçbir ölümde veya hiçbir kötü olayda duygulanmadım, üzüldüm fakat içim burkulmadı. Çok sevdiğim karakterlere bir şey olmadıkça pek umurumda olmaz. :smiley:

Eddard Stark idam edildiğinde de duygulanmamıştım ama tam anlamıyla çıldırmıştım. Martin’e ciddi anda küfretmiştim. :smiley:


#25

jon connington’ın durumuna çok üzülüyorum.adamın ömrü bişeyleri özlemekle geçti ve tam ulaşacağı sırada karşısına ölüm çıktı :frowning:
ve jon :frowning: gözlerim dolu dolu oldu :frowning:


#26

Son kitapta Theon’a ne hissedeceğimi şaşırdım bir yandan acıdım bir yandan hak verdim yapılanlara ama yine de yapılanlar çok fazla idi.

Jon’un “neden?” diye sorduktan sonraki satırları nasıl okuduğumu bilmiyorum :frowning:

Bran’in babasını görmesi…


#27

Zaten okusan Bowen Marsh Allah cezanı versin derdin :frowning:


#28

okumadım demedim, nasıl okuduğumu bilmiyorum dedim :slight_smile:


#29

O zaman hep beraber : Bowen Marsh Allan cezanı versin :DD


#30

Eddard’ın kellesi koparılırken hüzünlenmiştim. Khal Drogo yanarkende öyle. Eddard’ın yaveriydi sanırım gözüne bıçak sanlandığnda öykeyle karışık hüzün yaşamıştım…

not:Hiç ağlamadım.


#31

@Calypso Serideki sevilen karakterlere hep kötü şeyler oldu nerdeyse, kimi seviyorsun merak ettim :slight_smile:


#32

okurken duygulandım bir yer yok belki red wedding ama şöyle bir karakterleri düşününce sansada içim hep bir cız ediyor bu kzın sonu nolacak diye;(


#33

Ygritte :(((
and MERCY! (u know what i mean…RW…)


#34

Yu dont nov nating con sınov


#35

Eddard’ın kafasının gitmesi, Khal’ın yanışı, Sansa’nın umudunun bitmesi ve hatta Jaime’nin kolunun kesildiğinde çığlık atması… Cidden hüzünlendirip beni bir kaç dakika hava almaya teşvik eden kısımlardı.


#36

ulan deli olacam arkadaş kargaların ziyafetini okudum ejdarhalarla dansı okudum buna ragmen 3. kitapın yarısnı diziden izledim 3.kitabın 2 cildinden spoiler yiyorum daglara taşlara koşasım geliyor avaz avaz bagırarak en cok duygulandıgım an bu an


#37

ağladığım tek sahne tabii ki de eddard’ın idam edildiği sahne…

etraftakilere bakışı.ilk önce aryaya bakışı ve kafanın gideceği duyuruldugunda tekrar aryanın tarafına bakışı ve bu sefer göremeyişi…


#38

Jon Snowun Janos Slynt şerefsizini kesmesinde çok mutlu oldum.Cersei’nin utanç yürüyüşü başlı başına psikolojik incelemeydi.


#39

Red Wedding.
Catelyn… :’(


#40

Jaime hayatı kaymışken hala, “Cersei beni böyle görse beğenmezdi,” dediğinde ağlayarak küfretmiştim. Bir de elbette Oberyn var tabii.

Aklıma yeni geldi, Tyrion babasının yatağında Shae’yi bulunca da acayip üzülmüştüm onun için. Sonra Arthur Dayne, “Bizim dizlerimiz bükülmez,” dediğinde ürpermiştim. Ha bir de Rhaegar’ın ailesinin ölüm şeklini öğrendiğim zaman.